طفل شش شب بايد روى زمين بخوابد و مادرش شب هفتم بايد او را به گهواره گذارد ، و آن شب را ، شب خير گويند ، و بايد شيرينى و خشكبار حاضر كنند ، و ماما دست بچه را با دستمال بر پشت سرش ببندد و اشياء مذكوره را كه به اصطلاح توشه گويند ، به بچه بخوراند ، و اين عبارت را به حضار بگويد : - بگير بچه را ! و يكى بچه را از دست ماما گرفته به ديگرى گويد : - بچه را بستان ! بعد از آن بگويد : خدا نگاه دارد . و بچه را بگيرد . و به قول دده بزم آرا هريك از زنان حاضر بايد چيزى به ماما بدهند ، و لو يك سوزن و سنجاق هم باشد . و خاله جان آقا گفته كه : بايد ماما گردكانى را در بالاى گهواره بشكند ، و در حين شكستن ، رو به طفل كرده بگويد كه : اگر صدايى مىشود ، نترس ، و اگر پدر و مادر نزاع كنند ، نترس ، و اگر سگ و كلاغ با هم صدا كنند ، نترس .